Aradakı Bir Fərqi Tapın

və ya sadə sualı cavablandırın

Nəyə görə Səddam Hüseyn dərhal asılmaqla edam edildi, amma bəşəriyyətə qarşı cinayət törətməkdə ittiham edilən Radovan Karacic əla şərtləri olan Haaqa həbsxanasənda az qala bəsləməyə qoyulub və hələ məhkəməyə baykot da élan edə bilir?

Hüseyn vs Karacic

Qlobal İstiləşmə Məsələsi

Bir neçə il bundan əvvəl hər mətbu orqanın efirində, səhifələrində yer alan Qlobal İstiləşmə məsələsi deyəsən yavaş-yavaş kimlərəsə sərf etməməyə başlayıb. Bu məsələ o qədər aktual olmuşdu ki, hamı bu barədə danışırdı. Havalar bu il çox isti keçir, qlobal istiləşmədir, havalar bu il gec soyuyur qlobal itiləşmədir, havalar bu il yaman soyuqdur, qlobal istiləşmədir.

Amma deyəsən beynəlxalq ictimaiyyət oturub yaxşıca fikirləşibvə bu məsələnin artıq sərf etməfiyini görüb. Deyəsən qlobal istiləşmə məfhumu məqsədlərə çatmaqda rolunun öhdəsindən yaxşı gələ bilmədi. İndi onu mif adlandırırlar.

Bu gün 13.10.2009-dur və Rusiyanın İctimai Televiziyası Qlobal İstiləşmənin mif olduğu barədə bütün dünya alimlərinin fikir yürütdüyü veriliş yayımlayır.

Verilişdə bir neçə cümlə işlədilir:

1. İnformasiya Sahəsi Elm üzərində qələbə çalır
2. Qlobal İstiləşmə çox əlverişli məfhumdur ki, ondan imtina edilsin, bu sərf etmir
3. Biaz hamımız propaqandanın qurbanıyıq, bu yaxşı maliyyələşdirilmiş bir məfhumdur, bu sənaye inkişafını istiməyənlərin uydurduğu bəhanədir.

Soyuq İnformasiya Müharibəsinin iyi gəlir.

Qəhrəmanlıq Salnaməsi

və ya əsas ermənini udmaqdır, qalanları boş söhbətdir

Ermənistandakı çempionat və Danimarkada keçirilən çempionatdan sonra məni bir sual çox maraqlandırır.

Biz hamımız, ən balacamızdan ən böyüyümüzə, yaşlımıza, müdrikimizə kimi Azərbaycan idmançılarının Ermənistan idmançıları üzərində qələbəsini az qala ölkədə bayram kimi qeyd edirik. Mətbuat da bu qəhrəmanlıq kimi dəyərləndirir.

Digər qələbələr isə sadəcə qələbədir. Hə bizimkilər də uddular. Əhsən!

Bəs bunun informasiya mübarizəsinə təsiri necədir? Bunu düşünən varmı? Axı indi informasiya əldə etmək çox asandır, Ermənistanda da Azərbaycan mətbuatı izlənilir.

Axı hər şeydə bir Kommunikasiya və PR strategiyası olmalıdır…. biz neçə illərdir ki, informasiya mübarizəsində zəif olduğumuz görürük.

Axı belə bir məsələ bizdə may ayında məşhur Avroviziya müsabiqəsindən sonra yaşandı.

P.S. Bu yaxınlarda hansısa verilişlərin birində istənilən münaqişədə informasiya müharibəsinin birinci, siyasi, iqtisadi, hərbi müharibənin isə yalnız ondan sonra sıralandığını eşitdim.

Nəticəni isə qoy hamımız təkrar-təkrar düşünərək çıxaraq.

Uğurlu PR gedişi

və ya tolerantların bayraq əməliyyatı

Ermənistanın paytaxtında keçirilən  cüdo üzrə gənclər arasında Avropa çempionatından Azərbaycan 5 medal gətirdi: 1 qızıl, 1 gümüş, 3 bürünc. Yaxşı göstəricidir. Nəzərə alsaq ki, bu müharibə rejimində yaşadığımız ölkədə qazanılan uğurdur, qələbənin dəyəri daha da artır.

Böyük Bayraqdar

Çempionatda iştiraka hərə bir cür münasibət göstərdi, bir cür etiraz etdi, amma bunlar qalsın bir yana.

Mən başqa bir şeydən danışmaq istəyirəm. Ermənistanın PR strategiyasından. Yenə deyirəm, informasiya mübarizəsindən Ermənistandan öyrənilməli çox şey var.

Düzdür, himn axıra kimi səslənmədi. Amma yəqin səslənmədi ona görə ki, Azərbaycanın  birinci yer qazanacağına inam az idi.

Amma, amma diqqət çəkən başqa məqam. Övladlarına hələ beşikdə ikən, düşməninin kim olduğunu öyrədən millətin övladı Azərbaycanın bayrağını daşıdı. Bax budur bizim günlərdir fəxr qürurumuz, Ermənistan üçün isə bütün dünyaya tolerantlığı göstərən növbəti PR gedişi.

Bu gedişin Azərbaycana hələ çox xatırladılacağından qorxuram

Açaram Sandığı, Tökərəm Pambığı

və ya Gen MMC sloqanını relallaşdırdı. Tikdi və iz qoydu

Azərbaycanın digər qanunları kimi bir dənə də Reklam qanunu var. Digər qanunlar kimi bu qanun da qəliz cümlələrlə doludur. Amma nəticə etibarilə nəyin qadağan olduğunu və nəyə icazə verildiyini başa düşmək olar.

Qanun olmağına var. Amma bu qanuna əməl edən qurumlar nə vəziyyətdədir? Müşahidələrim Media qurumlarından qanuna daha çox ANS-in əməl etdiyini göstərir. Digər qurumlarda isə sizdən və onlardan asılıdır. Daha doğrusu əksəriyyət “siz necə desəniz eləcə də olacaq” sözü ilə işləyir. İndiyə qədər bu işləmə prinsiplərini üzə çıxaran yox idi. Amma GEN MMC-nin rəhbəri Elbrus Əliyev hər şeyi də olmasa bəzi şeyləri dedi. Kimə nə qədər məbləğ verdiyini, kiminlə hansı şərtlərdə işlədiyini. Sağ olsun  Azadlıq radiosu bunun hamısını bir-bir yazdı.

Müəllifi, Müəllifi!

və ya dövr dəyişsə də təbliğat silahı dəyişmir

1982-ci ildə məşhur ABŞ-ın məşhur Hollivudunda daha bir filmin istehsalı başa çatdırılır və kütləvi nümayişə çıxarılır.

Al Pacinonun baş rolunu ifa etdiyi filmin adı isə Mülləfi! Müəllifi (Author, Author!) adlanır. Film bir ssenaristin Brodveydə özü üçün çox vacib olan tamaşanın səhnələşdirilməsi ərəfəsində şəxsi həyatında qarşılaşdığı çətinliklərdən bəhs edir. Bu çətinliklər bir tərəfə qalsın filmdə hər bir azərbaycanlının diqqətini çəkəcək və müəyyən qədər də dərs ola biləcək bir məqam var.

Əsas qəhrəmanın adı Ivan Travaliandır.  Ivan Travalian xoşuna gəldiyi xanımla görüşə gedir və daha yaxından tanış olarkən özünü təqdim edir : “Yeddi yaşıma qədər mən erməni deyildim. Yeddi yaşım olanda məni bir erməni ailəsi oğulluğa götürdü və mən erməni oldum. Erməni doğulmurlar, erməni olurlar”.

Yenə xatırladım ki, bu sözlər 1982-ci ildə biz adına mavi ekran dediyimiz zaman ona çıxan filmdəndir.

Bütün ili EUROVİSİON

və ya təkrar biliyin anasıdır

İctimai televiziyadan yenə də Eurovision 2009 yayımlanırdı. Neçənci dəfəsə. Robinzon demiş “опять про море”.

İndi uzaq görünən 90-cı illər yadıma düşdü. Onda biz bütün ölkəcə hələ Eurovision xəstəliyinə tutulmamış, milli TV-də Oqtay Əliyev, Murad Dadaşov kimi şou biznes, səhnə mədəniyyəti və preformans qanunlarını diqtə edən rəy liderləri hələ bu müsabiqədən o qədər də xəbərdar deyildilər və ağızdolusu danışmırdılar. Yəqin ona görə ki, hələ Qafqazdakı qonşularımızın heç biri bu müsabiqədə iştirak etmirdi və biz də  “qonşudan qalma geri” pirnispi ilə hərəkət etmirdik. Çoxlarımızın heç belə bir müsabiqənin mövcudluğundan belə xəbəri yox idi.

Eurovisiona gəldikdə isə onu ancaq Rusiyanın ОРТ-si (İctimai televiziya) və Türkiyənin TRT1-dən izləmək olurdu. O da ki, gecənin o saatında bir gözü açıq, bir gözü bağlı yarı baxmaq idi. Yuxu bəzi ifaçıları görməyə imkan vermirdi, kim-kimə neçə xal göndərir, onu da görmək olmurdu. O vaxt həmişə öz özümə sual verirdim:

• axı niyə bu kanallardan heç biri müsabiqəni təkrar vermir?

İnternet də ki, bu qədər yayılmamışdı hələ. Növbəti gün radionu açıb oradan bəzi xəbərləri eşitmək ümidilə yaşayırdım.

İllər keçdi, hətta əsr də dəyişdi. Qafqazdakı qonşularımız Eurovisiona getdilər və biz də özümüzə sual verdik: “Axı o əjdahadan bizdə niyə yoxdu?”  Bu suala cavab verib biz də müsabiqədə iştirak üçün hazırlaşdıq və iştirak etdik. Birinci dəfədən ilk onluğa düşdük. Hətta Eurovisionu artıq ana dilimizdə milli televiziyadan izləməyə başladıq. Azarkeşlik etdik, dəqiqələri saydıq, səs göndərdik, qardaş ölkədən səs umduq. Müəyyən qədər qürurlandıq da. Müsabiqəni gecə yuxuya gedib izləyə bilməsək də, səhər təkrarına baxdıq. Öz aramızdır, elə o baxan da baxırıq. Bəlkə də biz müsabiqədə iştirak edən yeganə ölkəyik ki, növbəti ilin Eurovisionuna qədər bütün ili Eurovisiona baxırıq. Sual çıxır. Axı niyə? Cavab bəlkə təkrar biliyin anasıdır deyə, bəlkə səhvərimizi görək deyə, bəlkə bizim gözümüz önündə tarix yazılıb o tarixi unutmayaq deyə, bəlkə unutqan xalqıq bu çox önəmli hadisədir onun unudulmasını İctimai TV istəmir deyə.

Ya, ya da ki, İctimai televiziya efirində olan boş vaxtını heç nə ilə doldura bilmir. Bax bu əsil səbəbdir. Bu inandırıcı səbəbdir.

Sonunda hər bir TV öz malını satır. Düzdür ,İctimai televiziyaya dövlət büdcəsindən pul ayrılır. Amma yenə də onun da bir sifəti olmaldır. Axı əvvəl-axır uşaqlar da böyüyüb valideynlərinin əlinə baxmır. Axı köhnə malı müştəriyə nə qədər sırımaq olar. Axı insaf da yaxşı şeydir.

Matryoşka Putin

və ya şüur üstündə və altında Rambo

Çerkizov bazarı əvvəl sanitar və yanğınsöndürmə normalarına cavab vermədiyi üçün bağlandı. Sonra daha müxtəlif və əsaslı səbəblər ortalığa çıxmağa başladı. Sən demə uzun müddətdir Rusiya Federasiyasına yaxşıca gəlir gətirən bu bazar qaçaqmal, vərəm, sifilis, QİÇS mənbəyi imiş. Amma bunlar hamısı Telman İsmayılovun Türkiyədəki otelinin böhran dövründə təntənəli açılışından sonra birdən ortaya çıxdı.

Rusiya hökuməti bununla barışa bilmədi. Yəni, həm Çerkizov bazarının qaçaqmal və xəstəlik mənbəyi olması və həm də belə bir gəlirin Rusiya Federasiyası yox Türkiyə Cümhuriyyətinə verilməsi ilə.

2008-ci ildə İsveçrənin həftəlik analitik Sonntags Zeitung qəzetində dünyanın bir neçə nüfuzlu ölkəsinin liderləri ilə əlaqədar “The insight story” adlı reklam kampaniyası yer almışdı. Bu kampaniyada Vladimir Putin aşağıdakı şəkildə diqqətə çatdırılırdı.

Bir il keçir. Bu reklam indi daha da aktualdır. İllərlə aktuallığını bir az da möhkəmləndirəcək yəqin ki………